Bo Tarenskeen

Bo Tarenskeen (1981) is toneelspeler, schrijver, regisseur en medeoprichter van Theater Na de Dam. Hij studeerde taalfilosofie en politieke wetenschappen in Amsterdam, Potsdam en Berlijn en volgde dankzij een beurs van de VandenEnde Foundation de Regieopleiding aan het RITS in Brussel. Voor zijn afstudeervoorstelling 1000 Zalen won hij in 2009 de Ton Lutz prijs. Hij werkte als maker bij o.a. Frascati, Bellevue Lunchtheater en De Werf in Brugge. Voor ICK Amsterdam schreef hij de tekst van Addio alla Fine die tijdens het Holland Festival 2012 in première ging. Samen met neurowetenschapper Damiaan Denys maakte hij in 2013 de voorstelling Wat is Angst? In 2014 won hij het TheaterTekstTalent Stipendium van het Prins Bernhard Cultuurfonds voor zijn toneelstuk over Nederlands-Indië. Met zijn solo Ons vertrouwen is nergens op gebaseerd werd hij datzelfde jaar genomineerd voor de BNG Nieuwe Theatermakerprijs. In 2015 maakte hij zijn eerste muziektheatervoorstelling, EICHMANN, die door elke operarecensent werd neergesabeld. Voor Nasrdin Dchar en Spinvis schreef hij de voorstelling Voor ik vergeet, die op 4 mei 2016 werd opgevoerd in Koninklijk Theater Carré, in het kader van Theater Na de Dam. In 2017 maakte hij samen met schrijver Joost de Vries KISSINGER. Zijn solo HEIDEGGER, in en tegen de achtergrond van het werk van fotograaf Roosmarijn Pallandt, vormde een volgende stap in zijn serie over ‘het kwade denken’, met SPEER (2019) als voorlopig laatste van de reeks. Eind 2018 regisseerde Tarenskeen De Indië Monologen, die het hele seizoen in de grote zalen van het land te zien waren.

Tarenskeen maakt sinds 2014 deel uit van de redactiekern van het vakblad Theatermaker en doceert incidenteel bij De Schrijversvakschool, de Regieopleiding en de opleiding Theaterdocent van de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten.

In de wereld

Interview met De Morgen over 1000 Zalen (2009): “Theater moet gaan over wat niet af is”

Interview met De Volkskrant over Theater Na de Dam (2010): “Op deze manier schiet 4 mei zijn doel voorbij”

Interview met NRC Handelsblad over ’t Schip (2012): “Als alles goed is, is niets iets waard

Interview met De Volkskrant over EICHMANN (2015): “Bestaat vrije wil?”

3 mei 2017 was Tarenskeen de hoofdgast bij Nooit Meer Slapen van de VPRO op Radio 1. Hier sprak hij over theater, Theater Na de Dam en KISSINGER.

Interview met De Volkskrant over HEIDEGGER (2018)Die schok die nog altijd natrilt, wilde ik vatten in een voorstelling

Interview met Het Parool over SPEER (2019): “Theatermaker houdt Hitlers oogappel tegen het licht

Kritiek

Over Addio alla Fine (2012): 

“Theater en dans overrompelend in balans” ★★★★★ – Marcelle Schots, Theaterkrant

Over Ons vertrouwen is nergens op gebaseerd (2014): 

“Tarenskeen speelt een prachtig spel met spel en werkelijkheid. Ik vond het fantastisch.” – Loek Zonneveld, Clash der Recensenten

Over Theater Na de Dam (2015):
“Theater Na de Dam is festival van allure” ★★★★★ – Henk van Gelder, NRC Handelsblad

Over EICHMANN (2015):

“Pretentieus gekunstelde lariekoek” ★ – Roeland Hazendonk, Het Parool

Over KISSINGER (2017):

“Poëtisch en met toegewijde ernst … Een vernuftig opgebouwde zelfbeschuldiging van een diplomaat” ★★★ – Ron Rijghard, NRC Handelsblad

Over HEIDEGGER (2018):

Een hoogst persoonlijke montage van doorleefde en belichaamde ideeën ★★★★★ – Fransien van der Putt, Theaterkrant

Prachtig solotheater over Heideggers kwaad” ★★★★ – Kester Freriks, NRC Handelsblad

Over De Indië Monologen (2018):

“Tarenskeen heeft de monologen terughoudend, maar effectief geënsceneerd. Hij liet zich niet door het exotische verleiden. […] De voorstelling maakt indruk, doordat er geen overdreven moeite wordt gedaan indruk te maken.” – Max Arian, Theaterkrant (geen sterren)

Zie ook het essay van Sarah Sluimer in Vrij Nederland

Over SPEER (2019):

“Het is een fascinerend beeld in al zijn contrast. Hoe heeft zo’n nette man zo fout kunnen worden? Een onoplosbaar raadsel, maar Tarenskeen doet een goede poging. SPEER is een origineel en levendig theateressay” ★★★★ – Vincent Kouters, De Volkskrant

Foto Michiel Cotterink 2016